159/////

لحظات صبروانتظارمونس همیشگی تیک تاک عقربه های ساعت بودند. تیک تاک، تیک تاک، تیک...

چقدر تاب می آوریم.گوشهایمان را از موم و پنبه انباشته کنیم.صدای تیک تاک ساعت بر هم زننده ویادآور است،پس تدبیری کنیم،تا نشنویم.شاید از یاد ببریم انتظاری که دلتنگ کننده است.فراموشی نعمتی است. از این نعمت ،نصیب ما کدام است. زمان را وتیک تاک ساعتش را فراموش خواهیم کرد؟ تیک تاک.تیک تاک. تیک تاک.تیک....

رویا ،احساس،دلتنگی وشور نهفته ای که تمام سهم مابود از آنچه به سوتفاهم زندگی نامش نهاده بودیم.وانتظار میراثی بود که حفظش کرده بودیم.وبه این شکیبایی چونان خو کرده بودیم که حالا چون آب ونان و عشق ضرورت زندگی بود.که زندگی انبوه ضرورت هاو ضررهاوزبونی هاست.تیک تاک. تیک تاک. تیک تاک. تیک تاک . تیک.....

باید که توشه ای مهیا کنیم .باید که نقشه ای بیابیم. باید که از همراهی همسفران چشم بپوشیم. عزم خاک آلود وبوی نا گرفته را جزم کنیم. من راه حلی برای این صدای کشنده ساعت یافته ام. چاره اش را جادوگری که از کتاب "صد سال تنهایی" آمده بود،گفت. باید ساعت های شماته ای را با ساعت های شنی عوض کنیم. هرچه باشد از صدای تیک تاک آن خلاص می شویم.شایدفراموش کنیم که آنرا برگردانیم .گفته بودم که فراموشی نعمتی است . تیک تاک. تیک تاک. تیک...

امروز چهار شنبه از ماه سرد و زرد پاییزی است .فردا را هم منتظر خواهم بود،تاسفیدی پاک زمستان و تا سبزی جوشان بهاروخشونت داغ تابستان.تقویم کهنه را نو و باتری های ساعت کوارتز را عوض خواهم کرد. وشاید خلاء انتظار را همان خشونت تابستان عقب براند. تیک تاک تیک تاک تیک تاک تیک تاک تیک تاک...

                                                                                     چهار شنبه، 2005/12/7 //16/9/84